* تهيه کمپلکس تتراآمين مس(II) سولفات پنج آبه

 

وسايل مورد نياز مواد مورد نياز

1-پيپت 1- سولفات مس(II) 5 آبه

2-کاغذ صافی 2- محلول آمونياک

3- لوله آزمايش 3- اتانول

4- بشر 50 ميلي ليتري 4- آب مقطر

5- سديم سولفيت

 

 

روش كار :3 . 1 گرم سولفات مس(II) پنج آبه را کاملاً سائیده و در 4 ml آب مقطر حل کرده (در یک بشر 50 ml) سپس قطره قطره ml 2 آمونياك غليظ اضافه مي كنيم آنچه ايجاد مي شود رسوب آبي رنگ هيدروكسيد مس Cu(OH)2 است . افزايش آمونياك را ادامه مي دهيم تا رسوب آبي رنگ حل شود ، كم كم رنگ بنفش مشاهده و محلول يكنواختي ايجاد مي گردد .

سپس قطره قطره اتانول مي افزاييم تا حدود 1 سي سي با افزودن اتانول فرار مولكولهاي آب را از نمك كمپلكس به وضوح مشاهده مي كنيم . اتانول با جدا كردن مولكولهاي آب از نمك امكان جداسازي نمك را از آب فراهم می کند و نمک به صورت رسوب از دو حلال امتزاج پذير آب و اتانول جدا شده و قابل تشخيص است . محلول را به مدت 24 ساعت در محلی قرار مي دهيم با گذشت زمان رفته رفته حلال ها از اطراف نمک کمپلکس پریده و تنها نمک باقی می ماند .

 

 

CuSO4.5H2O + 4 NH3 → [Cu(NH3)4](SO4),H2O + 4 H2O

 

هدف از انجام اين آزمايش تهيه کمپلکس تترا آمين مس (II)

در کمپلکس ها پيوند بين فلز و گروه های غير فلزی دهنده الکترون (ليگاند) از نوع پيوند کئورديناسيون می باشد. ليگاند ها را بسته به تعداد اتم کئوردينانس شونده، به ليگاند های يک دندانه، دو دندانه و... تقسيم می کنند.

در کمپلکس اوربيتال ليگاند انرژی کمتری از اوربيتال فلز دارند، در نتيجه پيوند ها تا حدودی خصلت يونی دارند و اوربيتال های مولکولی پيوندی به اوربيتال های گروه ليگاند شبيه ترند.

کمپلکس ها به دو نوع کمپلکس های ورنر (کمپلکس هايی که خصلت يونی بيشتر دارند) و کمپلکس های کربونيل فلز و آلی فلزی (پيوند فلز- کربن و بيشتر خصلت کووالانسی دارند) دسته بندی کرده اند.

ساختار هایی که در آن مولکول های یک ماده در درون شبکه ای از مولکول های ماده دیگری به دام می افتند را کلاترات می گویند. کلاترات شدن یک مولکول به اندازه آن مولکول بستگی دارد. فرایند تشکیل کلاترات را می توان ناشی از بر هم کنش بین مولکول های میزبان و میهمان در نظر گرفت.

پايداری کمپلکس ها وابسته به نوع فلز مرکزی (عدد اکسايش، شعاع) و ليگاند (قدرت نوکلئوفيلی، ممانعت فضايی و الکتروستاتيکی و کی ليت سازی) می باشد

روش های جداسازی کمپلکس ها از محلول:

1- تبخير حلال و سرد کردن محلول تغليظ شده (تبلور)

2- استخراج با حلالی که کمپلکس را در خود حل نمی کند.

3- اگر کمپلکس کاتيونی باشد با افزودن آنيون مناسب، نمک نامحلول را می توان جدا کرد. برای کمپلکس آنيونی از کاتيون مناسب استفاده می کنيم.

برای تهيه کمپلکس ها بايستی از خواص فلز و ليگاند آگاهی کامل داشت. نحوه واکنش فلز و ليگاند ها از قواعد ترموديناميک، ممانعت فضايی، فشار الکتروستاتيک و بسياری ديگر از پارامتر ها متأثر خواهد بود.

1-چرا از 5 مولكول آب فقط 4 تاي آن با آمونياك جايگزين مي شود؟

ج ) زيرا عدد كئوردينانسيون Cu چهار است [Cu(NH3)4](SO4),H2O

2- نقش الكل را بنويسيد ؟

ج ) اتانول با جدا كردن مولكولهاي آب از نمك امكان جداسازي نمك را از آب فراهم می کند و نمک به صورت رسوب از دو حلال امتزاج پذير آب و اتانول جدا شده و قابل تشخيص است .



ارسال توسط امید حسناوی

اسلایدر